logo loomancoaching.nl

Uitstelgedrag; lui, angst of adrenaline?

Uitstelgedrag (procrastination) komt veel voor. Uit een groot meta-analytisch overzicht blijkt dat uitstelgedrag nadelig is voor de gezondheid, welvaart en geluk wanneer het je stress oplevert.

Maar uitstelgedrag kan ook functioneel zijn doordat je bepaalt wat echt belangrijk voor je is en doordat je tijd neemt om creatieve oplossingen te bedenken.

Uitstellers die last hebben van hun uitstelgedrag kunnen op basis van de functie en de oorzaak van hun uitstelgedrag in

gedeeld worden in de volgende

types:

A. Angst om beoordeeld te worden:

  1. De Perfectionis
  2. De Overwerker

B. Gebrek aan zelfdiscipline en daadkracht:

3. De Dromer

C. De strijd om de macht: de uitsteller in gevecht

4. De Uitdager

5. De Adrenalinezoeker

D. Scheidingsangst

6. De Piekeraar

Test via deze site wat je voorkeur uitstelgedrag is:

http://www.i2l.nl/pdf/1Quiz%20studenten%20Sapadin%20site.pdf

De auteurs van dit onderzoek (P.Steel) beschrijven belangrijke variabelen die uitstelgedrag kunnen voorkomen.

(a) goalsetting (doelen stellen),

(b) eigen interesse verhogen

(c) energie en enthousiasme

Goalsetting onderzoek laat zien dat (a) doelen waar men zich aan verbindt, (b) doelen die uitdagend zijn, (c) korte termijn doelen, en (d) specifieke doelen, tot betere taakprestaties leiden. Onderzoek toont ook dat goalsetting gunstig is om uitstelgedrag tegen te gaan. Goalsetting lijkt vooral te helpen tegen uitstelgedrag als er veel concurrerende verleidingen zijn. Door korte termijndoelen te stellen overwint men in kleine stapjes die verleiding zodat het lange termijn doel bereikt kan worden. Zonder dergelijke korte termijn doelen, komen sommige mensen pas net voor de deadline in actie. Als er echter weinig of geen concurrerende verleidingen zijn is het positieve effect van korte termijn doelen minder sterk.
Interesse: uitstel gedrag hangt sterk samen met hoe interessant of saai we een taak vinden. Mensen die in staat zijn saaie taken vanuit hun innerlijke perspectief interessanter te maken zullen minder uitstelgedrag vertonen.
Energie: gebrek aan energie is ook sterk verbonden met uitstelgedrag. Logisch, want om een doel actief na te streven is mentale en fysieke energie nodig.

De auteurs willen het effect van deze drie variabelen op uitstelgedrag in een mega-trial onderzoeken. Daarbij wordt bovendien gekeken naar onderlinge relaties tussen de variabelen.

Methode
Via internet worden de data van 9351 personen verzameld. Enkele relevante schalen van de korte versie van de ‘Volitional Component Inventory (VCI: Kuhl, e.a., 1998) staan in dit onderzoek centraal:

Uitstelgedrag: Procrastination scale van de VCI.
Interesse intern verhogen: Self-motivation scale van de VCI.
Doelenstellen: Cognitive Self-Controle Scale van de VCI.
Gebrek aan energie: via twee vragen: ‘ik voel vaak een gebrek aan enthousiasme’, en ‘ik heb vaak een gebrek aan energie’.

Resultaten
Mensen die hoog scoren op doelen stellen, eigen interesse verhogen of op energie, scoren inderdaad lager op uitstelgedrag. De data suggereren ook dat het gunstige effect van eigen interesse verhogen voor een deel via het verhogen van energie verloopt. Door het verhogen van je interesse krijg je meer energie en daardoor minder uitstelgedrag. Het gunstige effect van doelen stellen op uitstelgedrag is wat minder sterk als mensen ook goed in staat zijn de eigen interesse te verhogen. Dat komt omdat het verhogen van de eigen interesse in de taak de concurrerende verleidingen minder invloedrijk maakt. Door het relatief wegvallen van concurrerende verleidingen zijn korte termijn doelen minder zinvol als middel tegen uitstelgedrag.

Bron: Gröpel, P., Steel, P. (2008). “A mega-trial investigation of goal setting, interest enhancement, and energy om procrastination.” Personality and individual differences 45: 406-411.

Alleen sukkels hebben het te druk, is dat zo?

'Hoe gaat het?' 'Druk!'Druk zijn is de maatschappelijke norm geworden. Tony Crabbe in de Westerkerk over zijn boek Busy! Het is een makkelijke manier om indruk te maken, maar volgens Tony Crabbe is dit juist hét probleem van nu.Op 20 april spreekt deze topadviseur van Disney en Microsoft, bekend van zijn boek Busy en het nrc-interview Alleen sukkels hebben het druk, over hoe je drukte de baas wordt.

Tineke Looman: " Ik kom in mijn praktijk veel clienten tegen met deze work/life balance vraag.

Dat zijn geen sukkels! Dat zijn intelligente, betrokken, empatische mensen. Te veel geven is niet sukkelig.. dat gedrag is gebaseerd op een valse overtuiging. Te druk is geen time-management probleem!

We denken dat we met veel geven en geen "nee" zeggen bevestigd worden en dat we hiervoor gewaardeerd worden. Of nog moeilijker dat we onszelf daarmee waarderen.

Alleen is deze zelfwaardering bij "overachievers" op onzekerheid gebaseerd en daardoor extrinsiek en niet intrinsiek gedreven.

Sukkels zijn degene die dat blijven geloven en daarmee veel te veel van zichzelf eisen en disfunctioneel zijn in alle vormen van samenwerking.

Are You An Ambivert?

We’ve all heard of introverts and extroverts, but what if you feel like you’re a little of both? You might be a third personality type—an ambivert—and it can give you an edge in business.

"Introversion versus extroversion is all about where you get energy, not how social you are, which is often confused," says Todd Hall, professor of psychology at Biola University. "These are broad categories, and the reality is there is a continuum of introversion to extroversion. So the people who fall in the middle are not easily categorized as an introvert or an extrovert, and we have this ‘special breed’ combination of ambiverts."

If you are energized by intimate conversations, writing, solitude, focusing deeply on a topic without interruption, and working on your own, but you’re also energized by large groups, working with others, processing by talking through things, staying busy, and multitasking, you’re most likely an ambivert, says Hall. Listening and talking in balance makes excellent managers.

Ondernemen na je 40ste; DOEN!

Later, als we groot zijn, dan ......hebben we vast een hippe strandtent op Ibiza. We leiden een bloeiend bedrijf. Of we schrijven kinderboeken. Maar ineens is later nu. Die dromen? Die zijn verwaaid. Weggemoffeld. Onbereikbaar gebleken. Niet dat we geen prettig leven hebben. Integendeel. Werk, liefde, vriendschap, het is er allemaal. Maar toch....Het knaagt en het wringt. Is het een kwestie van accepteren? Of ligt er nog iets moois in het verschiet?

Dagelijks krijgt Tineke Looman van Loomancoaching ze over de vloer, de vastgelopen veertigers met hun niet ingeloste dromen. Of de twijfelaars die wel weten wat ze niet meer willen maar niet  wat ze wel willen. Haar aanpak is direct. “Ik vraag: waarom heb je een coach nodig om naar jezelf te kunnen kijken? Wat kan ik toevoegen? En wat beperkt jou of remt jou om het niet zelf te kunnen? Conclusie: onze Blinde Vlek! Confronterend misschien, maar bijna niemand realiseert zich dat we willen voldoen aan eisen die anderen aan ons stellen. We worden geleefd volgens een extrinsieke motivatie, het derde oog drukt. Dan zie je vaak niet meer wat je goed kan. Door opnieuw naar je capaciteiten te kijken, kom je erachter wat je waard bent. Iedereen heeft iets bereikt op zijn veertigste.” Maar waarom blijf je dan toch hangen als je weet dat je getalenteerd bent? Looman: “Vaak zijn mensen verslaafd geraakt aan hun eigen patroon. Daardoor zien ze hun eigen disfunctionaliteit niet meer. Wie onder hoge druk presteert bijvoorbeeld en dingen daarom vaak tot het laatste moment bewaart, denkt dat dat zijn kracht is. Maar wat als je beter leert focussen zodat er meer tijd is om zaken beter voor te bereiden. Dan zou je nog veel verder kunnen komen.” Naast het werkpatroon gaat ook de branche onder de loupe. Vaak komt er rond de veertig een verlangen naar zingeving om de hoek kijken. Wat niet direct hoeft te betekenen dat je je baan in de pr moet opgeven om bij een stichting te gaan werken. Looman: “Weten in welke omgeving je tot je recht komt is stap twee. Veel mensen denken dat ze van alles willen, maar blijken bij stevig doorvragen eigenlijk zelf helemaal niet te geloven in wat ze denken dat ze kunnen. Ze vinden dat ze iets anders moeten doen. Maar willen ze ondernemen of zich bewijzen? En vooral: voor wie? Het is leuk om te zeggen dat je een biologische snackbar wil beginnen of een chique begrafenisonderneming, maar ben je eigenlijk wel een ondernemer? Dat is wel een vak apart hoor. Voordat je een frietje in het frituur hebt liggen, moet je een hele to do lijst afwerken. Een bedrijfsplan schrijven bijvoorbeeld. En heel veel praten met zakelijke adviseurs, die je vragen stellen als: kun je het alleen? Hoe zit het met de kwaliteitseisen? En de veiligheid? Hoe profileer je jezelf? Ga je uit van de vraag of van de behoefte? Doe je het voor het geld of doe je het voor de maatschappij? En vergeet ook het lijstje what if niet: wat als er brand uitbreekt? Wat als je ziek wordt? Daarom zeg ik: ga sorteren. Houd de regie in handen, blijf bij jezelf. Zeg niet tien keer achter elkaar dat je voor jezelf gaat beginnen omdat je denkt dat het leuk klinkt maar eigenlijk denkt: best een gedoe. Als je goed bent in wat je doet en je vindt het leuk, blijf dat bij dat werk. Ga op zoek naar je verborgen of onontwikkelde talenten en gebruik ze.” Met name vrouwen zijn er goed in om behoeftes te ontkennen. “Die blijven nogal eens zitten in een functie waarvan ze denken: ik ben eigenlijk uitgeleerd maar het is wel safe zo dus ik houd nog even vol. Mijn man maakt carrière en ik zou het thuisfront doen dus ik moet nu niet zeuren. Zo erg is het niet. Prima als je je daarvan bewust bent. Maar onthoud ook: voor loyaliteit koop je niks. Dan raak je geirriteerd en op een dag ben je zo verveeld dat je met tegenzin naar je werk gaat. Wees de irritatie voor. Je bent inmiddels heel wat waard. Neem jezelf serieus. Voel en doe wat goed voor je is. Wat heb je nodig? Een massage? Laat je masseren. Heb je behoefte om te zingen? Neem zangles. Of laat je coachen. Als het maar weer gaat stromen. Maar doe iets met dat gevoel van onbehagen. Vanzelf wordt het niet meer leuk. Want niks is voor niks.”

Tips van Tineke Looman:

-Ontevreden over je werk? Analyseer waarom je ontevreden bent door een lijst te maken van wat je mist; ‘wat wordt er niet bij jou gevoed?’. Stop met de reden buiten jezelf te zoeken!
-Spiegel je ontevredenheid met een ander: zijn je eisen wel reeel? Blijf je ontevreden, vraag jezelf dan af of het wel aan je werk ligt. Misschien ligt de oorzaak wel in andere ‘rollen’ die je naast je werk vervult (teveel de perfecte moeder willen zijn, de ideale echtgenote, etc)-Wees niet bang om te veranderen. Als je hetzelfde blijft doen blijf je hetzelfde resultaat houden.
-Denk niet luchtig over een eigen bedrijf. Vraag jezelf allereerst af …ben ik een ondernemer of heb ik alleen maar goeie ideeën?
- Vraag je af of de ruil klopt met je werkgever/ met je partner/ met je vrienden!

Mas van Putten (51), televisieprogrammamaakster/cateraar.

“Na zes jaar lang researchwerk gedaan te hebben voor diverse televisieprogramma’s, kreeg ik een vast contract. Prima, op mijn 23e was ik moeder geworden dus ik vond die vastigheid wel prettig. Ik ging ook eindredactiewerk doen en later werd ik gevraagd om me ook met de inhoud van diverse programma’s te bemoeien. Ik kreeg steeds meer en grotere opdrachten. Heerlijk, al had ik zelf het idee dat het allemaal toeval was en dat het werk me aan kwam waaien. Hoewel ik genoot van mijn werk, irriteerde het politieke gekonkel achter de schermen me steeds meer. Twaalf jaar was ik inmiddels in vaste dienst, en steeds vaker hoorde ik mezelf mopperen. Maar tegelijkertijd was ik bang om mijn baan kwijt te raken. Bang dat ik het niet goed genoeg deed. Ik kwam er niet goed meer uit. Uiteindelijk kwam ik in 2007 via een oud-collega van personeelszaken in contact met coach Tineke Looman. De bevestiging waar ik naar op zoek was, kon zij  mij niet geven. Ze liet me wel zien wat voor soort werknemer ik was: iemand die zich voor 120% inzet maar wel wil dat iedereen alles op mijn manier doet. ‘Zo wordt je wel heel eenzaam,’ waarschuwde ze mij. Of ik moest mijn werkomgeving accepteren zoals hij is of ik moest weggaan. Dat was wel lullig om te horen. Ik dacht altijd dat ik een onbevangen, aardig, beetje kwetsbaar vogeltje ben dat door anderen vooruit geholpen werd. Dat ik een stevige tante ben die het door haar gedrevenheid niet altijd makkelijk maakt voor anderen, was nieuw voor mij. Hoe dan ook: oud worden met uitzicht op het Hilversumse asfalt was niet wat ik wilde. Ik besloot dat er meer avontuur in het verschiet lag, nam ontslag en besloot kok te worden. Ik moest helemaal opnieuw beginnen, piepers jassen tot laat in de avond. Ondertussen werd ik gevraagd om op freelancebasis weer bij de televisie te komen werken. Dat vond ik wel een fijne bevestiging. Aanvankelijk bedankte ik voor de eer en stortte me op het koken. Na x jaar begon ik het televisiewerk toch te missen. Ze wilden me gelukkig nog steeds graag hebben. En zo is het nu nog steeds; ik maak op freelancebasis televisieprogramma’s. Ernaast heb ik mijn eigen cateringbedrijf. Mijn kind is inmiddels het huis uit, ik heb mijn leven weer terug. Het is weliswaar keihard werken, twee banen tegelijk. Maar het is nu of nooit! Door freelance te gaan werken, heb ik voor mezelf vrijheid in denken gecreëerd. Ik zie nu dat ik echt iets kan. Sterker: ik ben best goed! Door dit inzicht heb ik een volgende stap kunnen zetten. Met dank aan mijn eigengereidheid.”